นิทานบำบัดและการเล่าเรื่องเพื่อการบำบัด

นิทานบำบัดใช้การเล่าเรื่อง—นิทานพื้นบ้าน ตำนาน อุปมา การเล่าเรื่องตนเอง—เป็นวัสดุเชิงสัญลักษณ์ที่ช่วยให้สามารถถ่ายทอดความขัดแย้ง ความกลัว และประสบการณ์ที่ไม่สามารถเข้าถึงได้ด้วยวิธีอื่นเป็นคำพูด Bettelheim โต้แย้งว่านิทานพื้นบ้านเสนอการสนับสนุนให้เด็กผ่านพ้นช่วงออดิปุส ความกลัวการถูกทอดทิ้ง และการแข่งขันระหว่างพี่น้อง โครงสร้างการเดินทางของวีรบุรุษของ Campbell ให้กรอบการเปลี่ยนแปลง แนวทางนี้เชื่อมโยงหน้าที่ดั้งเดิมก่อนการบำบัดรักษา (การเล่านิทานยามค่ำ, การระบายอารมณ์แบบอริสโตเติล) เข้ากับการใช้ทางคลินิกร่วมสมัย โดยเฉพาะในการฟื้นฟูหลังเหตุการณ์สะเทือนขวัญ (การเล่าเรื่องตนเอง, ความยืดหยุ่นตามแนวคิดของ Cyrulnik) และการเขียนตนเอง

การบำบัดนี้ได้รับการกล่าวถึงอย่างละเอียด (หลักการ ข้อบ่งชี้ โปรโตคอล ระดับหลักฐาน) ใน deel 6 ของ Mémento des Psychothérapies. ดูส่วนนี้.